De beklimming die onmogelijk leek
Bij de Mallos de Riglos in Aragón rijzen enorme roodbruine rotstorens op boven een klein dorp. Ons bezoek begint bij een kerkje dat we vanaf de camping hoog tegen de berg zagen staan. We pakken de fiets en de step en gaan naar boven.
Onderweg trekken de rotswanden steeds meer onze aandacht. Overal wandelaars, helmen, touwen en bergbeklimmers. En tussen al die wanden staat één smalle toren met een eigen verhaal: El Puro. Een rots waar klimmers ondanks mislukte pogingen bleven proberen de top te bereiken.
In het kort
- 📍Mallos de Riglos, Las Peñas de Riglos (Huesca)
- 🪨Rotstorens van conglomeraat, tot zo’n 300 meter hoog
- 🧗El Puro: een losstaande naald naast de Pisón
- 📅Eerste beklimming in juli 1953
- 🥾Camino del Cielo: rondwandeling vanaf het dorp
- 🦅Gieren en klimmers boven je hoofd
🪨 De Mallos van Riglos
De Mallos zijn enorme torens van conglomeraat: rivierstenen en grind, miljoenen jaren geleden afgezet en aan elkaar gekit. Toen de Pyreneeën omhoog kwamen, kantelden die lagen. Erosie deed de rest.
Wat overbleef zijn bijna loodrechte wanden die honderden meters boven het dorp uittorenen. Sinds 2016 zijn de Mallos van Riglos een beschermd natuurmonument. En al tientallen jaren zijn ze een van de bekendste klimplekken van Spanje.
🧗 El Puro
Naast de grote Pisón staat een smalle rotsnaald van zo'n 170 tot 180 meter hoog. Het onderste deel zit nog vast aan de Pisón, het bovenste stuk staat vrij. Puro is Spaans voor sigaar, en zo ziet hij er ook een beetje uit.
Van alle grote Mallos was El Puro de laatste die beklommen werd. Lang leek de top onbereikbaar.
⚠️ Mislukte pogingen
In 1947 viel Mariano Cored tijdens een poging en overleed kort daarna. In 1950 brak er een groot rotsblok af en verongelukte Víctor Carilla. Toch bleven klimmers terugkomen.
In juni 1953 kwamen Manuel Bescós, Alberto Rabadá en Ángel López ‘Cintero’ tot ongeveer vijftien meter onder de top. Na meer dan twee dagen in de wand moesten ze opgeven. Een maand later stonden ze er opnieuw.
🏔️ De top van El Puro
Op 12 juli 1953 begonnen ze aan hun nieuwe poging. Met haken, ladders en een nacht in de wand bereikten ze bij het vallen van de avond van 13 juli de top. Twee dagen later werd El Puro al voor de tweede keer beklommen.
Het verhaal kent ook een donkere kant. Niet lang na de eerste beklimming verongelukte Manuel Bescós bij een afdaling van de Pisón. Wie vandaag omhoog kijkt naar die smalle naald, ziet dus niet alleen een rots. Je ziet ook lef, doorzetten en de prijs die soms werd betaald.
Een smalle rots waar de top bijna onbereikbaar leek.
Toch bleven mensen het proberen.
Misschien zit juist daar het verhaal: in het doorzetten.
Wat het voor ons betekende
Riglos is een plek waar je vanzelf omhoog kijkt. Terwijl wij met de fiets en de step naar boven gingen, hingen er overal mensen aan touwen in de wand. Dat maakt de rotsen ineens heel menselijk.
Het verhaal van El Puro bleef ons bij. Waarom blijven mensen het proberen wanneer de top bijna onbereikbaar lijkt? Misschien is dat precies de drang die ons ook steeds weer naar de volgende horizon trekt.
💡 Onze tip
Parkeer bij de ingang van het dorp en loop of fiets omhoog naar de voet van de Mallos. Wie meer wil, kan de Camino del Cielo lopen: een rondwandeling van ruim vijf kilometer met flink wat hoogtemeters, dus neem water en goede schoenen mee.
Zelf bezoeken
Mallos de Riglos – El Puro
Parkeerplaats aan de ingang van Riglos
22808 Riglos (Las Peñas de Riglos)
Huesca, Aragón
Spanje 🇪🇸
GPS: 42.34550, -0.72560